

پروازهای فرامنطقه ای نيازمند يك سری مهارتهایی است كه بدون داشتن آنها پرواز خيلی مشكل ميشود.
گرچه ممكن است بنظر ناخوشايند برسد ولی من در هر بار همواره و مكررا آناليز ميكنم وضعيت آخرين پرواز XC رو كه داشتم با پرسیدن این سئوال از خودم که ” در این پرواز چه کارهایی رو اشتباه انجام دادم ؟ “
این روش به من کمک میکند که بتوانم در پروازهای بعدی اون کارهایی رو که برام بهتره انتخاب کنم و انجام بدم و دوری کنم از کارهایی که ممکنه منو به مخاطره بندازه .
· نکته بسیار مهم این است که در هر بار که ترمالی را پیدا کردیم تا سقف آن ارتفاع بگیریم واز نهایت آن استفاده کنیم چرا که معلوم نیست که با چه فاصله زمانی پس از خروج از این ترمال ترمال بعدی را می توانیم پیدا کنیم .
در هر پرواز موقعیت هایی وجود دارد كه ميتوند خطرناك باشد. آگاه بودن از خطرات احتمالی باعث دوری كردن از انها ميشود . دانستن خطراتی كه در هر موقعيت ممكن است پيش بياید ، خلبان را از قبل آماده ميكند كه عكس العمل مناسبی را از خودش نشان دهد.
من معتقدم كه یک پرواز فرامنطقه ای تشكيل شده از چندین گام كوچك كه از اتصال آنها بهم خطی تشكيل ميشود كه منتهی به گل (نقطه پايان) خواهد شد.
دراینجا سعی ميكنم اين گام ها را تحليل كنم
1.اگر شما با يك طرح و برنامه موفق پرواز ميكنيد ، به طرحتون ايمان داشته باشيد و اجازه ندهيد كه برایتان دودلی پیش بیاید.
2.درباره آنچه كه ميخواهيد انجام بدهيد ابتدا فكر كنيد و سپس تصميم بگيريد و بعد ان را انجام بدهيد .
3.اگر چنانچه طرح شما عملی نيست و يا كارایی لازم رو ندارد، بپرسيد و سعی كنيد ياد بگيريد و دلائل واقعی آن را بدانید ، سعی نكنيد خودتان را با دلائل نا مناسب و بی ربط توجيح كنيد.
4.همواره در طول پرواز و مسير حركت ، محلی را به عنوان محل لند اضطراری در نظر بگيريد، اين عمل بعد از مدتی بصورت غير ارادی انجام خواهد شد .
5. پرواز فرامنطقه ای شرايط غير منتظره ای وجود دارد که نيازمند حاشيه امنيت بالایی ميباشد. همانند رانندگی كردن در شب در يك جاده ناشناخته
6.ابرها معمولا شاخص ليفت هستند ، بنابراين سعی كنيد خودتان را به پايه ابربرسانید ، و سپس از پايه آن ابر به پايه ابر ديگربروید .
دقت کنید که ابرهایی كه ميخواهيد به سمت آنها بروید چه وضعيتی دارند، آيا در حال تشكيل شدن هستند؟ آيا كاملا شكل گرفته اند ؟ و يا اينكه در حال از بين رفتن هستن؟ تشخيص وضعيت ابرها در حالی كه در بالا هستيد نسبت به حالتی كه در زمين هستيد سخت است، ولی بايد تمرين كرد و ياد گرفت، زیرا اين مهارت برای پرواز فرامنطقه ای ضروریست
7. بخاطر داشته باشيد زمانی كه در پايه ابر در حال اوج گيری هستيد ، همواره و مرتبا به ابر نگاه كنيد ، ديدن اينكه با چه سرعتی بالا كشيده می شوید، شگفت انگیز است، خواهيد ديد كه در يك لحظه وارد آن شديد .در نظر بگيريد كه آخرين چرخشتان شما را در لبه ابر قرار بدهد و بتوانيد پايه ابر را با يك حاشيه امنيت بالا ترك كنيد و اجازه ندهيد كه مكيده شويد به داخل ابر .
اگر شما به داخل ابر مكيده شوید ، بهترين و مؤثر ترين روش نزول در ليفت های قوی اسپيرال دايو هستش .
8. به محض اينكه به زير ابر نزديك شديد، برای اينكه به داخل ابر كشيده نشويد در ابتدا سعی كنيد با سرعت تريم پرواز كنيد، و اگر لازم شد از اسپید سیستم نیز استفاده کنید، و اگر نیاز به عکس العمل قوی تر داشتید بيگ اير كنيد تا از زير ابر و كشش آن خارج شوید، اگر چنانچه ليفت قوی باشد با اسپيرال دايو و اگر ليفت واقعا قوی باشد قبل از اينكه به داخل ابر كشيده شويد با قطب نما مسير را چك کنید ، حالت كشش رو تحمل کنید، داخل ابر شوید و پس از اينكه ليفت كمتر شد با استفاده از قطب نما ميتوانید در بدترين حالت مسير را كنترل کنید و از ابر خارج شوید.
9. ممكن است شما در روزی پرواز كنيد كه اصلا ابری وجود ندارد و يا اگر هم ابر باشد ، از بين بروند ، پس در ابتدا در روزهای پروازی از آسمان ارتباط بين ابر ها ، اندازه و بزرگی انها وسطوحی از زمين كه باعث بوجود آمدن ابرها مي شند را پيدا كنيد ، تا بتوانيد در روزهای بدون ابر ، منابع ترمال ها را (ترمال آبی) براحتی تشخيص دهيد .
10. سعی كنيد الگويی هایی رو پيدا كنيد از ترمالها از يك منبع ثابت برای انواع خاصی از روزها با شرايط جوی متفاوت ، مثلا روزهای بدون باد ، روزهای با باد كم ، روزهای با باد زياد و...
11. هر خلبان در مورد اينكه ترمالها چگونه بوجود می آيند و چگونه عمل ميكنند تئوری های خاص خود را دارند ، بسیار مهم است كه شما روش خودتان را توسعه بدهيد و صحت آنها را چك كنيد ، برای اينكه در پرواز فقط تنها شما هستيد و داشته هاتون .
12.در پرواز اگر ارتفاعتان در حال كم شدن است ، با توجه به مهارت و اطلاعاتتان نقطه ای را كه فكر ميكنيد می تواند منبع خوبی از ترمال باشد را انتخاب كنيد و به آنجا بروید . اگر در مورد نقطه ای كه انتخاب كرديد شك کردید و در آنجا درابتدا ترمالی نبود و میزان سينك هم صفر بود ، منتظر بمانيد ، چرا كه احتمالا اتفاقات بهتری روی خواهد داد (ترمالی خواهد تركيد ) .
13.شما نمي توانيد از منطقه محلی خيلی دور بشوید ( محل تيك آف )، مگر اينكه شرايط جوی كاملا مناسب باشد و بر روی سايت مكررا درهر ۳۰ ثانيه و يا كمتر ، آزاد شدن ترمالها رو احساس كنيد .
14. ليفت حاصل از ريج (ديواره) ميتواند شما را در یک ارتفاع نگه دارد تا زمانی که يك ترمال تشكيل شده و سپس آزاد شود.
*بر روی ديواره بسیار مراقب باشيد زیرا بادهای ناشی از آزاد شدن ترمالها جهت و سرعت آنها قابل پيش بينی نيست و بستگی به موقعيت مكانی و بزرگی ترمالها دارد .
15. برای تعيين جهت باد منطقه می توانید به علف ها ، گرد و خاك و درختان نگاه كنيد .
16.قطعاتی از زمين كه تيره رنگ و خشك هستند به نسبت زمين های مرطوب و روشن ، منابع خوبی برای ترمالها هستند ، زمين های خشك و تيره توليد كننده ترمالهای خيلی قوی و فعال هستند در حالی كه زمين های پوشيده از علف بندرت ترمال دارند . بر گرفته از کتاب هنرهای پرواز با پاراگلایدر
1. همیشه به مجرد رسیدن به سایتی جدید از خلبانان محلی سوال کنید شاید نکته هوشمندانه و کاربردی رو در اختیارتون بزارن.
2. هیچ وقت تنها پرواز نکنید " توصیه خوبیست اما گاها نمیتوان از آن پیروی کرد.
3. به توصیه ها در محل پرواز گوش کنید اما تصمیمات شخصی خود را بگیرید .
4. حواستان به " جوگیرها " در محل لانچ باشد : افرادی که همیشه حرف میزنند و پرواز نمیکنند.
5. اگر به تصمیمات خود در شرایط خوب اطمینان دارید پس به پرواز در آن شرایط نیز اعتماد کنید.
6. چک کردن هوا (سرعت و جهت باد.میزان گاست. بررسی نقطه شبنم وکف ابر)
7. شناخت کامل منطقه و بررسی نقاط پر خطر (روتورها و....)
1. بال خود را در مکانی دور از ترافیک زمینی و دور از باد و نور آفتاب پهن کرده و چک کنید.
2. لاین ها را چک کنید، چک های قبل از پرواز را انجام دهید و سپس هارنس را بپوشید.
3. بال را به روش ریورس به هارنس وصل کرده و قفل های هارنس را دوباره چک کنید.
4. اگر همه چیز مرتب است بال را کلم کرده و به محل تیک آف رفته و منتظر نوبت خود شوید.
5. وقتی نوبتتان شد، بال را روی زمین بگذارید، به اندازه مورد نیازتان بازش کنید سپس لاینها را صاف و مرتب کنید.
6. چک های دقیقه آخر را انجام دهید، سپس موقعی که باد مناسب بوده و ترافیک نباشد تیک آف کنید.
اگر شرایط امن است، برای تیک آف درنگ نکنید،
پرواز زمانی لذت بخش تر است كه در انتها پرواز با يك لند ايمن همراه باشد . برای لند كردن در يك محل جديد همواره فضای بيشتری برای جبران اشتباهات در نظر بگيريد.
فكر كنيد هنگام پرواز ، زمانی كه به محل لند هميشگی ميرسيد چقدر به اطراف دقت مي كنيد، حال تصور كنيد زمانی كه از بالا به يك محل لند جديد كه هيچگونه شناخت قبلی از آن نداريد نزديك ميشويد، چه مشكلات و خطراتی ميتواند وجود داشته باشد.
· به زمين نگاه كنيد و مراقب كابل ها باشيد ، مخصوصأ مراقب كابل هایی باشيد كه دكل های آنها نيز ديده نمی شوند. همچنين مراقب تپه ها و بلندی هایی كه ميتوانند ايجاد توربولانس و روتور نمايند، باشيد.
· سعی كنيد از ارتفاع بالا جهت باد را تشخيص دهيد ، برای اين منظور به دودهای بالا رونده دقت كنيد، موج روی آب درياچه ها و بركه ها ، جابجایی گردوغبار و يا به هر نشان ديگری كه در آن لحظه در محل لند در تشخيص جهت باد به شما كمك كند . پس از تعيين جهت باد، محل لند را هم از آن بالا انتخاب كنيد.
· دقت كنيد كه طول باند کافی باشد ، بدین شکل که زمانی كه اگر شما در آخرين لحظات فرود با يك ليفت و يا سينك نا خواسته برخورد كرديد نيازی به چرخش و برگشتن به محل لند در نزديكی زمين نداشته باشید.
· شخصأ زمانی كه ارتفاعم كم ميشود ترجيح ميدهم كه سريع لند كنم تا اينكه در نزديكی زمين پرسه بزنم و منتظر باشم برای بعضی چيزهای ناگوار كه اتفاق بيفتد، مخصوصأ در شرايط ترميك قوی وسط روز سعی ميكنم كه با بيگ اير پايين بيایم و لند كنم ، در اين شرايط ممكن است فقط با پاهامون با كمی ضربه به زمين برخورد كنيم.
· حوادث خيلی زيادی را در جاهایی كه خلبانان به يك محل لند جديد آمدند دیدم چرا که در در نزديكی زمين بی هدف معلق شدن تا اينكه به یک ترمال قوی یا یک داست اویل برخورد کردند و صدمه ديدند.
· يك بال در حالت بيگ اير كه به سرعت در حال پايين آمدن است در نهايت پايدار بوده و ميتواند براحتی از اغتشاشات هوا عبور کند و با امنيت فرود بياد.
اگر چنانچه شما به هنگام لند، ناگهان كابل های برق را ديديد، بهتر است قبل از برخورد به آنها به سرعت پایین بياييد، سريعا بی لاين استال كنيد و به سمت زمين برويد، اين بهتر است از اينكه با كابل های برق برخورد كنيد . در برخورد با كابل ها اگر برق گرفتگی شما رو نكشد ، مطمئنأ سقوط از روی كابل ها شما را خواهد كشت
۱-در مرحله اول شما نياز داريد يك بال و صندلی كه با اون كاملأ احساس راحتی كنيد داشته باشید . بالهای مسابقه ای گلايد خيلی خوبی دارند و اين خيلی مهم است كه به بال و لوازمتون آگاهی كامل و اعتماد كامل داشته باشيد .
۲- داشتن يك نقشه از جايی كه شما ميخواهيد به آنجا برويد و جاهایی كه شما تصور ميكنيد ميتوانيد در انتهای پرواز در آنجا باشيد . و همچنين يك كيف نگهدارنده نقشه كه به پاها بسته ميشه.
۳- كيسه يا جعبه كمك های اوليه با مسكن های قوی ، اگر شما در جایی خيلی دورتر از يك جاده مصدوم شديد تنها شانس شما همون مسكن هاست كه ميتواند درد را كاهش دهد و شما را تا رسیدن گروه امداد هوشيار نگه دارد .
۴- بيسيم هایی كه باطری آنها برای چندين ساعت استفاده طراحی شده و همچنين داشتن باطری اضافی شارژ شده . توافق روی يك فركانس هايی با يادداشت كردن اونها به ترتيبی كه اگر زمانی فركانسی به هم خورد به خاطر بياورید كه از كدام كانال بايستی استفاده نمايد
۵ – داشتن GPS . يك جی پی اس ابزار مهمی است برای تشخيص سرعت باد ، سرعت هوایی ، فاصله ها ، موقعيت محل لند ، ارتفاع پرواز و بدون داشتن GPS تعيين مسير و تعيين موقعيت برای شما و كسانی كه در روی زمين بدنبال شما هستند ممكن نخواهد بود مخصوصأ زمانی كه شما پرواز ميكنيد بالای جاهایی كه بدون علائم و نشانه های زمينی است .
۶ – تلفن همراه يك وسيله خيلی مفيد و مهم است .
۷ – غذا و آب . مخصوصأ آب ، شما ميتوانيد دو يا سه روز بدون غذا راه بريد ، اما شما بدون آب زنده نخواهيد بود .
۸- لباس و دستکش مناسب جهت جلوگیری از سرما زدگی در ارتفاع بالا .
۹- كبريت جهت روشن كردن آتش برای علامت دادن با دود و يا روشنایی در شب و همچنین جهت گرم شدن .
۱۰- آينه جهت منعكس كردن نور برای علامت دادن و همچنين نوارهای باريك رنگی به عنوان پرچم جهت علامت دادن .
برگرفته از کتاب هنرهای پرواز با پاراگلایدر